Op de Sint-Pietersschool in Mechelen worden bruggen geslagen.

Bij Welzijnszorg werken we samen met tientallen kleine en grotere organisaties die in wijken, parochies, steden en gemeenten en regio’s armoede aanpakken.  

Het merendeel van deze organisaties ondersteunen we met jouw giften gedurende twee jaar – deze ‘projecten’ krijgen een rol in de campagne of we werken op andere terreinen met hen samen. Een kleiner aantal jonge, startende initiatieven krijgen een eenmalig financieel duwtje in de rug.  

Het ondersteunen van armoedeprojecten is voor Welzijnszorg meer dan alleen geld geven. Het is samenwerken EN een stem geven.  We zetten in op een wederzijdse versterking: de verhalen en ervaringen van de armoedeprojecten voeden de campagnes en het politieke werk van Welzijnszorg. Tegelijkertijd helpen we de armoedeprojecten om hun ervaringen en suggesties te delen met het beleid en een ruim publiek. Zo delen we ook graag hun verhalen via deze weg. 

Deze keer spreken we met Nadia Azerkan, brugfiguur op de Sint-Pietersschool in Mechelen.  Drie jaar geleden interviewde Frances Lefebure Nadia al voor Welzijnszorg, je kunt het hier herbekijken.

Dag Nadia, stel je jezelf voor? 

Ik ben Nadia Azerkan en ik ben brugfiguur op de Sint-Pietersschool. Eén van mijn grootste taken hier op de school is eigenlijk mee zorgen voor de kwetsbare gezinnen: gezinnen die extra ondersteuning nodig hebben. Daarnaast heb ik nog andere taakjes. 

Nadia is brugfiguur op de Sint-Pietersschool waar ze mee zorgt voor de kwetsbare gezinnen. 

Onze zorg is eigenlijk heel laagdrempelig. We proberen met ouders in gesprek te gaan en in contact te komen op een heel laagdrempelige manier. Gewoon tijdens onze koffiebar kennismaken en zo stillekes aan groeit dat vertrouwen tussen de gezinnen en mij en dan komt dat vanzelf een beetje los.  

Eerst leer je elkaar kennen en daarna komen de vragen vanzelf.  Dus als we voorstellen wie we zijn, wat we doen en waarvoor ze bij ons terecht kunnen, dan komen die vragen.  Soms duurt het natuurlijk wat langer. 

Kan je een aantal activiteiten beschrijven die jullie doen voor de leerlingen en hun ouders? 

We bieden de leerlingen steeds een luisterend oor en waarderen ook hun inbreng en dat ze ook betrokken worden bij het schoolgebeuren. Daarnaast proberen wij te zien dat ze een boekentasje, schrijfgerief en kaftjes hebben en mee kunnen nemen naar huis.  
 
We werken ook samen met de digibank, die ons gratis laptops ter beschikking stelt en die we dan ook aanbieden aan de ouders. We hebben ook een gratis weggeefkoffer en daar kunnen ouders ook gratis boeken, kinderkleren, laarsjes, regenjasjes... uithalen. De andere ouders die weten dat ze spullen bij ons kunnen binnenbrengen en ook een parochie vanuit de buurt brengt regelmatig van alles binnen.  

We bieden de ouders verschillende laagdrempelige activiteiten aan en we proberen moedergroepen te organiseren. Om echt die ouders in die kwetsbare situaties nog verder te helpen, bieden wij op school gratis oefenkansen en Nederlandse lessen aan.  We werken ook samen met Ligo en die komen dan lessen geven rond thema's als gezondheid, of om met de laptop kunnen werken. Daarnaast zijn er ook CVO-lessen die bij ons op de school worden gegeven. Bijkomend stimuleren we ouders ook om hun kinderen mee te nemen naar de bibliotheek, het prachtige Het Predikheren hier in Mechelen. Daar hebben ze ook een kleuterbib ter beschikking, waar we die ouders ook naartoe leiden. Dus we hebben eigenlijk een rijk taalaanbod. 

We bieden de ouders verschillende laagdrempelige activiteiten aan en we proberen moedergroepen te organiseren. We hebben een rijk taalaanbod. 

Helpen jullie ook buiten de school?   

Jazeker, dat is dat stukje buddywerking.  Dus we werken samen met gezinsbuddy's en we proberen de juiste match te vinden tussen de buddy en het gezin. Mochten er vragen zijn binnen het gezin rond bepaalde instanties, zoals het sociale huis of een andere organisatie, dan worden die daarnaartoe geleid.  De buddy zorgt dus voor de juiste doorverwijzing. 

We hebben nu momenteel zes buddy’s, maar we gaan dit jaar dankzij jullie steun, de werking uitbreiden.  

En het profiel van de gezinnen? 

Dat zijn gezinnen die het moeilijk hebben. Je hebt alleenstaande mama's, alleenstaande papa's, of nieuwkomers,...  Dat zijn ook gezinnen waar we ook heel hard op focussen. Je ziet ze soms verdwalen.  Ze missen wel eens een oudercontact, vullen boekentassen op een heel andere manier dan dat wij het vragen vanuit de school. Dus dat zijn meestal gezinnen die we dan extra ondersteuning bieden. Wij bereiken de meeste kwetsbare gezinnen, misschien net omdat het zo laagdrempelig is. 

Hoe komen de buddy's terecht bij de gezinnen?   

We doen vanuit de school een oproep om buddy’s te vinden en sommige buddy's kennen collega’s al vanuit hun omgeving, vaker gepensioneerde mensen of ex-leerkrachten.  Dan komen de buddy’s eerst bij ons in gesprek. Erna worden die dan gematcht met het gezin en meestal zit dat wel goed. 

En die gaan dan bij de gezinnen op bezoek?  

Ja en ze leren het gezin eerst en vooral kennen, ze mogen altijd kiezen of ze eerst thuis of op school afspreken, wat voor hen het gemakkelijkste is en dan gaat dat vanzelf een beetje in zijn werk. 

Hoelang duurt het meestal dat de buddy's blijven?  

De buddy's die we nu hebben vormen een soort levenslange vriendschap met de gezinnen. Tot nu toe blijven ze op de een of andere manier toch betrokken bij het gezin.  Natuurlijk als er problemen zijn met de gezondheid van de buddy's zelf, dan proberen we toch iemand anders te vinden. Dus eigenlijk verandert die hulprelatie dan in een vriendschap. 

Wat hebben mensen in armoedesituaties eraan/hoe maak je het verschil voor hen? 

Ik heb genoeg voorbeelden!  We hebben een voorbeeld van een Afghaans gezin dat hier is toegekomen zonder de juiste papieren.  De regularisatie was niet in orde, ze hadden geen woning, ze moesten zich inschrijven in een school, ze konden de taal niet spreken...  Onze buddy heeft er dan mee voor gezorgd dat ze hulp kregen via het OCMW, noodhulppakketten konden gaan halen bij Sint-Vincentius, een woonst konden vinden, ... En nu zijn die vertrokken in het leven: de kinderen zijn ingeschreven op school, de mama was analfabeet en nu kan ze wat Nederlands praten en de papa is aan het werk.  Eigenlijk van A tot Z, hoe je zo'n gezin kunt sterk maken en omkaderen. 

Dat is wel een mooi voorbeeld van hoe je van bijna niets als nieuwkomer naar een netwerk kunt gaan en echt je leven kunt uitbouwen door die hulp. 

Dat is ook wel een heel sterke buddy.  

Ja, want dat vraagt ook veel van die buddy? Zijn dat vooral leerkrachten of mensen uit de sociale sector met wat bagage?   

Ja, we hebben tot nu toe geluk gehad dat het echt ervaren mensen zijn die toch zelf een brede netwerk en ervaring hebben. 

Op zich selecteren jullie niet specifiek en kan iedereen zich aanmelden?  

Iedereen kan zich aanmelden. Altijd welkom. 

 

Bij deze een oproep aan de lezer in het Mechelse om zich aan te melden als buddy.  

Het telefoonnummer van de school is 015 55 76 27. 

 

Welke steun/hulp heb je aan de projectsteun van Welzijnszorg?  

 

De mensen die uit de boot vallen, willen we nog meer kunnen betrekken. We willen nog meer buddy's zien te vinden. Alles wat te maken heeft met de financiële, zal dankzij jullie steun ook allemaal wel haalbaar blijven. 

We zorgen ervoor dat er vorming wordt gegeven en intervisies worden gehouden. Dat we met elkaar van alles kunnen uitwisselen. De mindere kanten en de goede kanten en dat die buddy's gemotiveerd en sterk kunnen blijven in hun vrijwilligerswerk. Want voor de vrijwilligers is het soms emotioneel ook wel zwaar. Het is voor hen ook wel een klankbord en zowat die zelfzorg van hoe zij er ook mee om kunnen als vrijwilliger. 

We zorgen er met de steun van Welzijnszorg voor ervoor dat er vorming wordt gegeven en intervisies worden gehouden. Zo kunnen de buddy's gemotiveerd en sterk blijven in hun vrijwilligerswerk. 

 

Waar hopen jullie op het komende jaar? 

Ik wil gewoon dat het blijft bestaan. Dat was nu heel onzeker en dankzij jullie niet meer.  Onderwijs is een recht en elke mens heeft daar recht op. Die standvastigheid, die kansen in de maatschappij en dat het niet alleen bij ons blijft groeien, maar dat het overal kan blijven groeien. Het moet blijven bestaan en steun moet blijven bestaan.   

En jij was er bij het begin ook al bij, bij de opstart eigenlijk altijd? 

Ik was als eerste toen als coördinator aangenomen voor het project. Ik ben echt aangeworven om dit in handen te nemen. 

Onderwijs is een recht en elke mens heeft daar recht op. Die standvastigheid, die kansen in de maatschappij en dat het niet alleen bij ons blijft groeien, maar dat het overal kan blijven groeien. 

Hoe is dan de buddywerking ontstaan?  

De buddywerking was een project van Stad Mechelen dat drie jaar heeft mogen duren.  En je kent het bij projectmatig werken, na een bepaalde periode zeggen ze van, we stoppen ermee.  Wij zijn er natuurlijk wel in blijven geloven, omdat we zien welke vooruitgang we hebben geboekt.  

Dus eigenlijk na dat project moesten jullie zelf die middelen gaan zoeken? 

We konden kiezen: ofwel zetten we het project stop, ofwel zetten we het zelfstandig verder. Ik hou er niet van om iets waar slaagkansen in zitten uit de grond stampen en er dan mee te stoppen.  Ik wilde er natuurlijk wel voor blijven vechten, omdat ik gelijke kansen belangrijk vind en iedereen daarvan moet kunnen genieten.  
Bovendien zie ik de impact ervan ook direct.  Ik zie het aan de leerprestaties van de kinderen en ik zie dat de ouders ook mee naar de klas gaan en naar oudercontacten komen. Ik zie die vooruitgang. Dat maakt wel een groot verschil natuurlijk. 

Ik zie de impact van dit project direct.  Ik zie het aan de leerprestaties van de kinderen en ik zie dat de ouders ook mee naar de klas gaan en naar oudercontacten komen. Ik zie die vooruitgang. 

En misschien kan het ook een voorbeeld zijn voor andere scholen...   

We krijgen al een aantal vragen van andere scholen:  Hoe doen jullie dat? Hoe zit dat? Ik heb het gevoel dat het nu wel meer in de markt komt. Daarvoor moeten we wel lang genoeg kunnen blijven bestaan om anderen ook verder te kunnen helpen en tips te kunnen geven en wat voorbeeldwerk te doen.  

Er komen vragen van andere scholen.  We willen hen graag verder helpen en tips geven en onze voorbeelden delen, maar dan moeten we zelf ook kunnen blijven bestaan. 

Wat wensen jullie als organisatie aan de mensen in armoedesituaties toe?    

We wensen hun echt hoop toe en waardigheid.  Hoop en plaats gewoon in de samenleving en het recht om te zijn wie dat ze zijn ongeacht in welke situatie ze ook leven. En dat ze zich gehoord mogen voelen. 

We wensen mensen in armoedesituaties hoop en waardigheid toe, en een plek in deze samenleving. 

Zeker en vast!  en wij duimen mee voor jullie eigen verder bestaan.